
... είναι μία μορφή ομαδικής ψυχοθεραπείας, που βασίζεται στη φιλοσοφία και τη μεθοδολογία του ψυχίατρου J. L. Moreno. Xρησιμοποιεί την εκδραμάτιση και την ομαδική διαδικασία, για να βοηθήσει τους συμμετέχοντες/ουσες να εξερευνήσουν τον εσωτερικό τους κόσμο και τις σχέσεις με τους γύρω τους. Συμμετέχοντας σε μια ψυχοδραματική ομάδα έχει κανείς την ευκαιρία μέσω της εκδραμάτισης να επεξεργαστεί όσα συμβαίνουν στην καθημερινή ζωή, να επουλώσει τραύματα του παρελθόντος και να ανακαλύψει πώς οι παλαιότεροι μηχανισμοί ανταπόκρισης μπορούν να λειτουργήσουν εις βάρος του στο παρόν. Η διαπίστωση αυτή μπορεί να βοηθήσει τα άτομα να επαναξιολογήσουν παλαιότερους τρόπους λειτουργίας και να σκεφτούν νέες προσεγγίσεις για το μέλλον. Οι συμμετέχοντες/ουσες στην ψυχοδραματική διαδικασία μπορούν να αναγνωρίσουν τη συσχέτιση με την πηγή του προβλήματος και αντιμετωπίζοντάς την, μπορούν να αποδεσμευτούν από το παρελθόν και να είναι περισσότερο ελεύθεροι να αντιμετωπίσουν άμεσα και εύστοχα καταστάσεις του παρόντος καθώς αυτό είναι απαλλαγμένο από άλλα συναισθηματικά φορτία. Στο ψυχόδραμα η δραματοποίηση έχει μικρότερη σχέση με την ηθοποιία, απ' ότι με το παιδικό παιχνίδι, καθώς εμπεριέχει την ουσία του πειραματισμού και την πρόβα για την ζωή. Είναι ένας πολύ φυσικός τρόπος μοιράσματος και πειραματισμού οικείος προς όλους μας.
Ο αυθορμητισμός και η δημιουργικότητα είναι συναφείς έννοιες οι οποίες κατέχουν κεντρικό ρόλο στην θεωρία και πράξη του ψυχοδράματος. Ο Moreno προσδιόρισε τον αυθορμητισμό ως μια νέα απάντηση σε μια παλιά κατάσταση ή μια επαρκή απάντηση σε μια νέα κατάσταση. Ο αυθορμητισμός θεωρείται ο καταλύτης της δημιουργικότητας. Η δημιουργικότητα είναι η ενέργεια που εμπεριέχεται στη δημιουργική διαδικασία, καθώς αυτή παίρνει σταδιακά τη μορφή της. Ο αυθορμητισμός δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον παρορμητισμό, γιατί θεωρείται ότι περιλαμβάνει την πρόθεση του ατόμου. Χαρακτηρίζεται από ευρύτητα, ανανεωμένη προσέγγιση και σύνθεση διαισθητικών, λογικών, συναισθηματικών και πνευματικών λειτουργιών.