Οι άνθρωποι ως πλούσιες δεξαμενές εμπειριών από μόνοι τους ενσωματώνουν τον κορμό των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων μέσα από τις αλληλεπιδράσεις τους σε καθημερινό επίπεδο από την ζωή τους στην οικογένεια, στο σχολείο στην εργασία, στους κοινωνικούς χώρους που ανήκουν και αλληλεπιδρούν.
Η ανθρώπινη ισορροπία, η ισορροπία της προσωπικότητας των ατόμων, η ισορροπία των κοινωνιών ορίζεται και εξαρτάται από την αναγνώριση και εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Οι πολίτες κάθε κράτους θα πρέπει να γνωρίζουν την ύπαρξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, πρέπει να είναι σε θέση να τα υπερασπιστούν, όταν αυτά παραβιάζονται, και πρέπει να τα σέβονται στην καθημερινή τους ζωή. Το να γνωρίζει κανείς πώς να υπερασπιστεί και να προστατέψει τα δικά του δικαιώματα είναι σημαντικό αλλά δεν είναι αρκετό. Τα Ανθρώπινα Δικαιώματα πρέπει λοιπόν να γίνονται σεβαστά όχι μόνο σε κάποιες κοινωνίες αλλά παντού.
Δεν υπάρχει ούτε μια χώρα στον κόσμο που να έχει «καθαρό μητρώο» στον τομέα των παραβιάσεων των Α.Δ.
Το Ψυχόδραμα ως μεθοδολογία εκπαίδευσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή ως φιλοσοφία ;
Το Ψυχόδραμα ως μεθοδολογία είναι ιδανικό για την εκπαίδευση αλλά και για την εφαρμογή και την προάσπιση των δικαιωμάτων, αλλά μπορεί κανείς να δει το Ψυχόδραμα χωρίς την βαθειά ανθρωπιστική του διάσταση;
Οι κοινωνικοπολιτικές συνθήκες όταν γεννήθηκε το Ψυχόδραμα από τον Moreno σήμαναν και την εφαρμογή του ως υλικό προς την βελτίωση της μοίρας των ανθρώπων, από την φτώχεια και τους πολέμους. Αντίστοιχα και η κοινωνιομετρία και το Κοινωνιόδραμα. Ακόλουθα και οι πρώτες εφαρμογές του Μορένο είχαν να κάνουν με μειονότητες και ειδικές πληθυσμιακές ομάδες, πρόσφυγες, πόρνες, αντιρατσιστικές φυλετικές παρεμβάσεις.
Η Ψυχοθεραπεία λοιπόν ως κίνημα πότε άλλοτε υπήρξε με τρόπο φανερά ανθρωπιστικό έτσι ώστε να οδηγεί προς την κοινωνική ανάπτυξη και συνοχή;
